हुंकार
हृदयाचा हुंकार मानत दाटतो
तेंव्हा मन पाखरू मलुल होऊन पडतं !
पंख असूनही उडू शकत नाही
उडणार तरी कुठं ?
आभाळ पाठीवरच कोसळलेलं !
त्यात फुललेल्या चांदण्याही
डोळे मिचकावून हिंणवनाऱ्या !
चंद्र शोधावा तरी कुठं ?
नेमकी अमावस्येची रात्रं !
नेमकी अमावस्येची रात्रं !!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा